ذهن آزاد = پرواز

افکار به اجسام تبدیل میشوند

firiz — Sat, 12 Apr 2008 10:12:18 GMT

v یه جا خوندم : افکار به اجسام تبدیل میشوند .

پی نوشت 1 :من فک میکنم هنر یعنی خلق زیبایی پس هنرمند کسیه که به چیزهای قشنگ فکر میکنه !!!

پی نوشت 2 :از اونجایی که هنر نزد ایرانیان است و بس ، نتیجه میگیریم که " ایرانی ها [فقط ]فکر میکنن " البته زبونم لال اینطوری بر داشت نشه که موقع "عمل" که میرسه عرصه رو خالی میکنن !

- نقد پی نوشت 2 : بی هنری هم هنریه !

پارادوکس

firiz — Sat, 05 Jan 2008 21:15:18 GMT

آلبرت آینشتاین

عشق مثل ساعت شنی میمونه > همزمان که قلب پر میکنه

مغز رو خالی میکنه

- پینوشت : فقط عشق نیست که مثل ساعت شنیه مثلا :

دختر -> همزمان که تنهاییت رو پر میکنه جیبت رو خالی میکنه

پسر -> همزمان که مغزت رو از حرفهای عاشقانه پر میکنه پشتت رو خالی میکنه

البته اینا بازی آدم بزرگاست ،اونا که فراموش کردن ....

چیزای دیگه هم هست مثله :

مهربونی -> همزمان که دوستات رو زیاد میکنه دشمنات رو کم میکنه

و اما عشق -> همزمان که بازی آدم بزرگا رو کم میکنه ،صمیمیت رو زیاد میکنه

و خیلی چیزای دیگه ...

حجاب !

firiz — Sat, 29 Dec 2007 08:39:18 GMT

کلمه ، شیء نیست !

کلمه ی خدا ، خدا نیست .

اما ذهن دایم کلمه انبار میکند ؛

کلمه، کلمه، کلمه .

و آنگاه کلمه ، حجاب میشود .

این واقعیت را در خود مشاهده کن :

آیا میتوانی بدون وساطت کلمات

چیزی را ببینی ؟

چیزی را احساس کنی ؟

یا حتی برای لحظه ای زندگی کنی ؟

فکر نکن بلکه ببین .

بی حضور کلمات ، حضور داشتن یعنی مراقبه !

اوشو " یک فنجان چای "

v پ/ن: فقط وقتی میتونی پرواز کنی که

از حسا ر کلمات بیای بیرون

مطلب هنوز تکمیل نیست !!

firiz — Fri, 12 Oct 2007 20:02:52 GMT

عشق.

ايجابي زندگي كن –يعني ،

باعواطفي مثبت .

سلبي زندگي كردن ،خود ويرانگريست،

وسرانجام به خودكشي ختم ميشود.

ذهن به طور معمول به جانب زندگي سلبي گرايش دارد ،

زيرا به طور معمول به جانب زندگي سلبي گرايش دارد ،

زيرا وسيله اي است براي تامين سلامت و امنيت؛

و فقط مرگ را ميشناسد و نه زندگي را .

بنابراين ،كاملا مثبت بودن يعني به فراسوي ذهن رفتن .

فلسفهء حضور ماتریکس : زندانی برای ذهن تو !

firiz — Mon, 24 Sep 2007 06:49:18 GMT

شاید اگر دیوید هیوم فیلسوف اسکاتلندی ( قرن ۱۸ ) فیلم ماتریکس (۱) رو می دید ، از روی صندلی خودش بلند می شد و فریاد می زد : " هورا .... این دقیقا" همون چیزیه که من می گم !"

برای فهم فلسفهء دیوید هیوم و نیز توضیح فلسفی فیلم ماتریکس (۱) شاید لازم باشه اول در بارهء تجربه باوران توضیح بدم .

یک شاخه گل رو در نظر بگیرید ، اگر قصد داشته باشیم شناختی از این " شئ بیرونی " به دست بیاریم ، قاعدتا" یک از راهها بررسی این گل با استفاده از حواس پنجگانه هست . یعنی دیدن ، لمس کردن و بوییدن این گل . و به این ترتیب ادعا می کنیم که به شناختی شهودی ( هرچند ابتدایی ) از این گل دست پیدا کردیم و این شناخت بر مبنای " تجربه " هست .

جان لاک فیلسوف انگلیسی ( قرن ۱۷ ) یکی از کسانی بود که سرسختانه از ایدهء تجربه باوری دفاع می کرد . طبق نظریهء تجربه باوری لاک ، تمامی دانش بشر از تجربه حاصل میشه و تجربیات ما در بارهء جهان بیرونی ، با شکلها ، امتدادها و حرکتهاش به دقت نشون دهندهء خود اشیای بیرونی هستند .

جان لاک معتقد بود که حتی تصورات و توهمات ما هم از تجربیات ما ناشی میشوند .یعنی به عنوان مثال اگر من در ذهن خودم یک پری دریایی ( ترکیبی از ماهی و دوشیزه ) رو تصور کنم ، با وجود اینکه تا بحال چنین چیزی رو تجربه نکردم ( ندیدم ) اما خود این تصور حاصل ترکیب دو ایدهء تجربی با هم هست ( ماهی و دوشیزه ) .

دیوید هیوم اولین فیلسوفی بود که خیلی جدی با نظریات شک اندیشانهء خودش ، شوک بزرگی به تجربه باوران وارد کرد . ایدهء هیوم از این قرار بود که معرفت و شناخت ، ظاهرا" حاصل تجربهء دنیای بیرون هست اما هیچ برهان عقلی مبنی بر وجود این دنیای بیرون وجود نداره ! منظور هیوم این بود که درسته که حواس و احساسات ما وجود دنیای بیرون رو با کیفتی خاص با ذهن ما مخابره می کنند ، اما آیا واقعا" این اخبار که از اعضای بدن ما به ذهن ما می رسند ، مطابق با حقیقت هستند ؟ منظورم اینه که اگر اعضا دروغ بگن چی ؟ یا اصلا اگر عضوی در کار نباشه چطور ؟

اگر تا اینجای بحث دوام آورده باشید و به سراغ وبلاگ دیگه ای نرفته باشید حتما" کمی گیج شدید . موضوع رو بازتر می کنم :

گلی رو که اول مطلب مثال زدم در نظر بگیرید . چشم ، بینی و حس لامسهء شما " پیامها " و سیگنالهای خاصی رو به مغز می فرستند و مغز بعد از تجزیه و تحلیل این پیامهای عصبـــــــی " تصور " ی از این گل رو در ذهن شما مجسم می کنه و ذهن شما این " تصور " رو یک " ملاک " برای شناخت گل قرار می ده . حال در نظر بگیرید که مغز شما رو در یک آزمایشگاه فوق پیشرفته درون یک آکواریوم ( احتمالا" حاوی یک مایع شفاف و لزج ) معلق کردن و سیمها و الکترودهای بیشماری به این مغز وصل کرده اند . این سیمها مسئول رسوندن " پیامها " یی از چند کامپیوتر به مغز هستند و کامپیوترها به مثابهء اعضای بدن ، اطلاعات و پیامهای عصبی رو بازسازی و به مغز منتقل می کنند و مغز طبق معمول پیامها رو دریافت و تجزیه و تحلیل می کنه ، بدون اینکه بدونه که این " پیامها " ساختگی و دروغ هستند . کامپیوترها ( به جای اعضای بدن ) به مغز گزارش میدن که او دارای بدن ( از بدن در فیلم ماتریکس ۱ به مثابهء " خویشتن باقیمانده " تعبیر می شه ) هست و در ساحل یک جزیرهء زیبا در حال گرفتن حمام آفتاب و نوشیدن آب پرتقال هست و مغز هم این رو باور می کنه .

دیوید هیوم عقیده داشت که " تصور " ما از یک چیز حاصل تـأثر ذهنی ماست . رنگ ، بو ، صدا ، لذت و درد نمونه ای از این تأثر ذهنی هستند و از اونجا که ما نمی دونیم دقیقا" چه چیزی این تأثیرات رو بر ذهن ما گذاشته ( اعضای بدن و یا کامپیوتر ها ؟ ) بنابر این تعیّن عقلی برای چیزی که " تصور " می کنیم وجود نداره . یعنی اون گل فقط یک تصور هست و این دلیل عقلی بر " وجود داشتن " اون نیست !

فیلم ماتریکس فردی رو نشون میده که " گمان می کنه " اسمش توماس اندرسون هست و در سال ۱۹۹۹ در شهری بزرگ زندگی می کنه . او گمان می کنه که مو داره و دارای شغل هست ( تجسم از خویشتن باقیمانده ) و از همه مهمتر اینکه باور داره که به زندگی خودش کنترل داره و بنابراین به سرنوشت معتقد نیست . در حالی که بعد از آشنایی با مورفیوس ( که نام الهه خواب در یونان باستان نیز هست ) و دوستانش که تام رو با نام " نئو " خطاب می کنند ، می فهمه که تا بحال در رویا زندگی می کرده . رویایی که ماتریکس برای او ساخته . در حالی که " حقیقت " چیز دیگری هست : او در سال ۲۱۹۹ در دنیایی سیاه و غبار آلود که فقط بخش کوچکی از اون ( زایان ) قابل سکونت هست زندگی می کنه . مو نداره و نامش " نئو " هست و به قدری فعالیت نکرده که ماهیچه هاش ضعیف و فرتوت شدن . در این دنیا تولد انسان در اثر یک پروسهء ماشینی انجام میشه و نه ( اونطور که ما " تصور " می کنیم ) در رحم مادر . هر انسان با سوراخی در پشت سرش ساخته میشه که از طریق همین سوراخ ماتریکس اطلاعات رو به مغز او منتقل می کنه و رویاهایی رو برای او شبیه سازی می کنه .

در حقیقت ماتریکس برای ذهن نئو یک " توهم هویت " رو شبیه سازی می کنه . ماتریکس برنامهء قدرتمند کامپیوتری هست که به مثابهء یک زندان ذهنی عمل می کنه .

مورفیوس سعی داره به ما بفهمونه که ذهن هر انسان در زندانی از " پیامهای محبوس " به سر می بره و این پیامها تصورات ، توهمات ، و حتی قوانینی رو برای ذهن ترسیم می کنند . هر وقت انسان موفق بشه از این زندان رها بشه ، به راحتی قادر هست قوانینی نظیر جاذبه رو ندیده بگیره . کافیست از ذهن خودش رها بشه و باور کنه که جاذبه چیزی جز یک توهم نیست ! و آنگاه از یک ساختمان بلند بپره !

مورفیوس : باید بدانی که این قوانین نیز با قوانین سیستم کامپیوتر تفاوتی ندارند . به برخی می توان وابسته بود و برخی را می توان شکست .

در سکانسی از فیلم که نئو و مورفیوس در فضای ماتریکس هستند ، نئو مبلمانی رو لمس می کنه و میگه :

نئو : این که واقعی است . مورفیوس : چه چیز واقعی است ؟ تعریف تو از آن واقعی است . اگر در بارهء آنچه که می توانی احساس کنی یا ببویی یا مزه کنی یا ببینی ، کمی بیاندیشی ، به سادگی در میابی که چیزی جز یک پیام محبوس نیستند .

یا در جای دیگه مورفیوس به نئو می گه : ذهن توست که واقعیت را میسازد .

ذهن به کمک پیامهای دریافتی و در یک زندان ذهنی " واقعیت " رو تجربه می کنه . لیکن تجربه ای سرشار از توهم . حال اینکه اگر از این زندان ذهنی رها بشه می تونه " واقعیت " رو به " حقیقت " تبدیل کنه و در یک تجربهء حقیقی ، قوانینی رو که " گمان می کرده " حقیقی هستند ، بشکنه و زیر پا بذراه .

یکی از اصول فلسفهء کوانتوم این هست :هیچ قانونی وجود ندارد ٬ هر چه هست فرضیه هایی موقت هستند .

قبول کردن این اصل به ما کمک می کنه که به رهایی از زندان ذهنی نزدیک تر بشیم .

من . تو . او . .... . شما . آنها

firiz — Sat, 25 Aug 2007 06:50:41 GMT

تو خدایی و من بنده ی تو

تو دادی و من شرمنده ی تو

او رفت و من ماندم و تو

تو را از یاد بردم !!!!

پ/ن : من . تو . او . .... . شما . آنها

روز دوم

firiz — Fri, 24 Aug 2007 03:41:18 GMT

يكي از اساسي ترين پندارهاي نادرست نسل بشر اين است كه همه گمان ميكنند میدانند عشق چيست و هيچكس به كاوش عشق نمي پردازد . همه گمان ميكنند ميدانند عشق چيست و هيچكس لزومي به چشيدن طعم عشق نميبيند . چنين است كه عشق از جهان رخت بربسته . عاشقاني وجود دارند تهي از عشق. پدر و مادر ها به عشق ورزيدن به فرزندشان وانمود ميكنند و برعكس . زنان و شوهران وانمود ميكنند – وانمود و فقط وانمود.

اين گونه نيست كه آنان اين كار را آگاهانه انجام دهند . ممكن است از آن كاملا ناآگاه باشند .

بايد از همان آغاز به همه گفته شود كه عشق بزرگترين هنر زندگي است،‌زيرا عشق بزرگترين سحر ، بزرگ ترين معجزه است ... تو نبايد از كنار عشق ساده بگذري . بايد عشق را بكاوي و تا ژرفاي آن رخنه كني . بايد هنر عشق ورزيدن را بياموزي . عشق يك هنر است .... نه استعدادي ويژه ، بلكه نيرويي نهان است . از اين رو ممكن است كل بشريت سرانجام روزي بتواند به اوج عشق برسد . و در چنين روزي است كه بشر به راستي متولد ميشود . ما هنوز در دوراني پيش از اين رويداد واقعي بسر ميبريم .

شب اول

firiz — Tue, 21 Aug 2007 08:21:18 GMT

انسان آنگونه كه به نظر ميرسد كوچك نيست . او همه ي آسمان و همه ي دريا را

درون خود دارد . بلي ،‌ انسان در ظاهر

چون قطره اي كوچك است اما ظاهر

انسان فريبنده است . و علم

همچنان فقط به ظاهر ميپردازد ، به آن

قطره ی کوچک . كساني كه به ژرفاي

خود آگاهي انسان رخنه كرده اند ، هر

قدر عميق تر رفته اند از پهناوري او حيران

شده اند .انگاه كه به هسته ي وجود

انسان برسي ،‌او را كل جهان ميابي و

اين همان معرفت خداست . مراقبه كن و هر چه ژرف تر به درون برو . همه چيز

در درون نهان است ، تو فقط بايد آشكارش كني !!!

روز اول

firiz — Sun, 19 Aug 2007 15:26:18 GMT

مساله اين نيست كه كه عاشق چه كسي باشي يا اينكه عشقت را نثار چه كسي كني . مساله اين است كه تو 24 ساعت شبانه روز عاشق باشي ، درست همانگونه كه نفس ميكشي.

عشق نيز چون نفس كشيدن به موضوع و مخاطب نيازي ندارد . تو گاهي در كنار دوستي نفس ميكشي ،‌ گاهي زير سايه ي يك درخت و گاهي درون يك استخر . عشق ورزيدنت نيز بايد اينگونه باشد . عشق بايد دروني ترين هسته ي نفس كشيدن باشد . بايد چون نفس كسيدن طبيعي باشد .

در حقيقت ،‌ عشق همان ارتباطي را با روح دارد كه نفس كشيدن با بدن .

پ.ن : متن فوق از مجموعه كتابهاي مراقبه اوشو است كه از اين به بعد

هر دو سه روز يكيش رو براتون مينويسم

آتش

firiz — Sun, 12 Aug 2007 07:47:54 GMT

یکی دیوانه ای آتش بر افروخت

در آن هنگامه جان خویش را سوخت

همه خاکسترش را باد می برد

وجودش را جهان از یاد میبرد

من آن دیوانه ی آتش پرستم

در این آتش خوشم تا زنده هستم

بزن آتش به عود و استخوانم

که بوی عشق برخیزد ز جانم

بیا آتش بزن خاکسترم کن

مسم در بوته هستی زرم کن